23-04-14

Het 2de seizoen van Scandal vandaag op DVD

Vandaag ligt het tweede seizoen van het politieke soap-drama Scandal van Shonda Rhimes (Grey's Anatomy) in de winkel en de nieuwe episodes ontgoochelen niet. De makers halen alles uit de kast met 22 episodes, waar we soms heel wat extreme zaken over ons heen krijgen en behoorlijk wat pikante schandalen. Maar Olivia Pope (Kerry Washington) houdt stand en ook in heel penibele omstandigheden blijft ze haar looks en attitude behouden.

scandal_season_2_dvd.jpg

En nu dat alle hoofdpersonages in het vorige 7-delige seizoen seizoen waren voorgesteld trekt de serie nu voluit de kaart van de intrige en de suspense, en kruipen we ook in de kleren van de verschillende karakters die allerhande relaties aangaan en duiken ook in hun verleden. Het leek er wel een beetje op alsof de makers van de serie wilden aantonen dat ze met Scandal alle richtingen konden ingaan en niet gebonden waren aan een vast patroon van 'schandaal of ongeluk van de week / onderzoek door het team van Pope / obstakel / overwinning van Pope'. Maar het is op dit ogenblik nog een beetje zoeken naar een gepaste toon voor de serie en een plaats tussen de andere top-series. Het schommelt geregeld tussen "CSI"-achtige intriges en een iets meer gemoedelijke "The Mentalist" toon, en is een beetje de opvolger van "Damages" met Glenn Close en Rose Byrne.

De hoofd-verhaallijn die over de verschillende episodes wordt uitgesmeerd is de foute relatie tussen Pope en president Fitzgerald Grant (Tony Goldwyn), die zich als volgt kan samenvatten: Seksuele spanning is afgekoeld - seks scène - We moeten hier mee stoppen - seks scène - Ik ben klaar met jou - seks scène - Het is gedaan, daar is de deur - seks scène. Hoe lang Shonda Rhimes deze teenage-relatie kan instand houden is mij een mysterie, maar moet er toch mee lachen.

Daarnaast krijgen we antwoorden over de identiteit van Quinn Perkins (Katie Lowes), zien we tot wat Abby Whelan (Darby Stanchfield) in staat is en krijgen we een beeld van Huck's (Guillermo Díaz) duistere verleden. Maar het tweede seizoen onthult een wel enorm schandaal die de gehele natie kan aantasten en waarin Pope betrokken is, samen met de Chief of Staff Cyrus Beene (Jeff Perry) en de First Lady (Bellamy Young). Wat opvalt is dat Henry Ian Cusick niet meer van de partij is, wat mij betreft een veel interessantere figuur dan Harrison Wright (Columbus Short). Maar het was een keuze van Shonda Rhimes.

scandal,Shonda Rhimes,Kerry Washington,Tony Goldwyn,Katie Lowes,Darby Stanchfield,guillermo diaz,Jeff Perry,Bellamy Young,Henry Ian Cusick,Columbus Short,damages,greys anatomy,the mentalist

En de 'gladiatoren in suits' ronden ondertussen al het derde seizoen af met 18 episodes, waarvan de laatste episode vorige week in de States werd uitgezonden. Het is in ieder geval een serie waar je gemakkelijk 5 episodes van na elkaar kan zien op een regenachtige zondag. Je hoeft er ook niet al teveel bij na te denken. In veel gevallen zal de gemiddelde kijker zelfs nog steeds niet weten wat Pope en haar team eigenlijk concreet doen. Het zijn geen advocaten en het zijn ook geen detectives en toch zijn ze beide. Plant ABC Studios een 4de seizoen? Ik denk van wel. De kijkcijfers zitten in de lift, met bijna 11 miljoen kijkers voor de laatste episode van het derde seizoen.

De DVD van Scandal Season 2, die vanaf 23 april 2014 te verkrijgen is, bestaat uit 6 schijven met wat bonusmateriaal gaande van verwijderde scenes en een blooper-reel, alsook extra beeldmateriaal van bepaalde belangrijke gebeurtenissen. Dit is niet meteen een serie waar je diepgang moet verwachten, laat staan dat je er iets van zal opsteken. Het is echter wel amusant en goed gemaakt tijdverdrijf, zoals ik zei, ideaal voor een regenachtige zondag.

*** Scandal Season 2 trailer ***

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 23 april 2014

22-04-14

Paranormal Activity: The Marked Ones (2014) *½ Blu-ray recensie

Het is de 5de film op een rij en nog steeds slaagt deze horror-franchise erin om bezoekers naar de bioscoop te lokken. Paranormal Activity: The Marked Ones (2014) had na één week al 35 miljoen dollar opgehaald en dit met een productiebudget van 5 miljoen dollar. Hetzelfde budget als de docu Justin Bieber's Believe (2013) die in diezelfde periode zwaar aan het floppen was en na 2 volle weken amper 6 miljoen kon ophalen. En zoals men ondertussen wel weet moet een film minstens het dubbele van zijn productiebudget opbrengen om nog maar een break-even te realiseren. Niemand had ooit kunnen denken dat de tienermeisjes hun pop-idool zo de rug zouden toekeren (ik kan hiervoor alleen maar respect hebben), en massaal naar de zoveelste uitgemolken Paranormal Activity sequel gingen (waar ik dan weer een stuk minder begrip kan voor opbrengen).

paranormal_activity_the_marked_ones_2013_blu-ray.jpg

Paranormal Activity: The Marked Ones werd geregisseerd door Christopher Landon, die ook al het scenario schreef van Paranormal Activity 2-3-4. De film blijft grotendeels hetzelfde als de vorige films - weliswaar met nieuwe karakters en een paar nieuwe ideeën - en blijft volledig in de found footage stijl en binnen de formule van de franchise. Net zoals de Saw franchise zijn het films die met een beperkt budget worden gemaakt maar heel veel geld opbrengen, en zolang ze de franchise kunnen uitmelken zullen de producers dat niet nalaten. Maar het verschil met de Saw franchise is dat je hier niet kan uitpakken met nieuwe foltertuigen. Je blijft binnenin het kader van het versleten found footage genre. Maar de plotse schokken tijdens een stille scène blijven werken.

Korte inhoud: Het gebeuren speelt zich af één jaar na de gebeurtenissen in Paranormal Activity 4. Na de dood van zijn buurvrouw, begint Jesse (Andrew Jacobs) rare en vreemde dingen mee te maken, die niet zomaar te verklaren zijn. Anna (Gloria Sandoval), de vreemde oude heks-achtige buurvrouw van Jesse, wordt gedood, en de politie vermoedt dat Oscar (Carols Pratts), een voormalig klasgenoot van Jesse, de hoofdverdachte is. Jesse en zijn vriend besluiten om erachter te komen hoe Anna's appartement eruit ziet. Ze stuiten er op zwarte magie rituelen, alsook een tape van de derde film, en een foto van Jesse. Het duurt niet lang tot hij ontdekt dat hij gebrandmerkt is, door een demonische entiteit. Het is een kwestie van tijd, voor hij helemaal onder de invloed van deze entiteit zal zijn....

Toch heb ik wat gemende gevoelens bij deze. Enerzijds is deze beter dan de vorige PA film, maar qua spanning blijf je toch wat op je honger zitten. The Marked Ones grijpt ook terug naar verhaallijnen uit de vorige films, wat toekomstige PA projecten misschien wel voor een stuk zullen verlammen, net zoals dat het geval was bij Saw die begon te struikelen over zijn eigen verhaallijnen. De reden dat de regisseur/scenarist teruggrijpt naar de vorige films heeft te maken met het feit dat de franchise niet sterk genoeg is voor om een stand alone verhaal te brengen.

De Blu-ray en DVD van deze R-rated Paranormal Activity: The Marked Ones is vanaf 7 mei beschikbaar, met nog wat extra found footage materiaal, alsook wat deleted scenes. Dit is een schijf die enkel bestemd is voor de die hard fans van het genre.

*** Paranormal Activity: The Marked Ones clip ***

rating

Beoordeling: 1,5 / 5
Recensie door op 22 april 2014

***Related Post***
12/02/2013: Paranormal Activity quadrilogy box

21-04-14

Mandela: The Long Walk to Freedom (2013) **** recensie

Nelson Mandela. Eén van de grootsten allertijden. Wat mij betreft groter dan Gandhi, misschien omdat hij dichter bij mijn 'tijd' stond dan die man daar in het verre India. Hoe verfilm je zo'n verhaal zonder afbreuk te doen aan de verdienste van zo'n man? Zonder belachelijk over te komen zonder te vervallen in een "waar gebeurd"-VIJF-tv niveau?

mandela_long_walk_to_freedom_2013_dvd.jpg

Geen idee, maar Justin Chadwick, die met The Other Boleyn Girl (2008) al bewees dat hij een eigenzinnige regisseur is, deed het. Ook al omdat hij een unieke hoofdrolspeler wist te strikken, de charismatische Idris Elba. Die een hoogst overtuigende Mandela weet neer te zetten. De productie van de film is dan weer in handen van de maverick onder de producers: Harvey Weinstein.

Korte inhoud: Nelson Mandela (Idris Elba) is een Zuid-Afrikaanse advocaat die zich aansluit bij het Afrikaans Nationaal Congres in de jaren '40 wanneer de wet nutteloos blijkt te zijn voor zijn volk onder het Apartheidsregime. Gedwongen om over te stappen van vreedzaam protest naar gewapend verzet na de slachting bij Sharpeville, betaalt Mandela en zijn kameraden een zware prijs en worden ze veroordeeld tot levenslange celstraf wegens verraad, terwijl Mandela's vrouw Winnie (Naomie Harris), misbruikt wordt door plaatselijke autoriteiten. Maar ook al bleef Mandela jarenlang in ketens, blijft zijn geest en vechtlust stand houden tegen de onderdrukkers, en groeit zijn strijd uit tot een nationale kwestie. Maar in plaats van zich met geweld te revolteren, ontpopt hij zich tot een ware leider waar zijn volk naar uitkijkt. Een status die op de proef wordt gezet in het licht van zijn uiteindelijke vrijheid.

Het gevaar van dergelijke films is dat ze veel te veel momenten in een proberen te proppen als een voortrazende kroniek met fragmentarische scènes die iets weg hebben van een haastig vertelde documentaire. Of een verheerlijking die de acteur doet egotrippen veeleer dan de grootsheid van zijn personage te verbeelden. Even vreesde ik dat de film die kant ging op gaan en dat de bejubeling er enkel was gekomen omwille van het pijnlijke moment waarop de film is verschenen. Er wordt in Mandela: Long Walk to Freedom (2013) net vlug genoeg 'geschiedenis' geschetst. Mandela die gevormd wordt als man, Mandela die een succesvolle zwarte blijkt te zijn, de kleine confrontaties met een ronduit racistische samenleving, de eerste persoonlijke confrontaties met het systeem...

Noem die man naïef, de geschiedenis heeft bewezen dat enkel degene die volhardt in zijn idealen slaagt. De momenten die verfilmd worden waarop Mandela besluit regelrechte activist te worden zijn dan ook niet naïef te noemen of gemakkelijk. We zien hoe Mandela echter een mens is van vlees en bloed, het vlees is zwak maar zijn idealen zijn ijzersterk. We zien de fase waarop hij de gewapende strijd begint. Terrorist in de ogen van de staat. Gelukkig kijkt de wereld ook al mee over de schouder. Zijn geluk, zo bleek. En dan komt de 27 jaar op Robbeneiland eraan.

mandela_long_walk_to_freedom_2013_pic01.jpgmandela_long_walk_to_freedom_2013_pic02.jpgmandela_long_walk_to_freedom_2013_pic03.jpg

Als je bedenkt dat de films over slavernij al indrukwekkend waren, wel dan ben je nog meer van slag door het gedrag van de Blanken tegenover de zwarten in toenmalig Zuid-Afrika. Een ronduit racistische samenleving, die zwarten als Untermenschen beschouwt en aldus de wetgeving schept om hen alle waardigheid en rechten te ontnemen. Het systeem zelf is erop gebouwd om de zwarte medemens te onderdrukken. Het spreekt tot de verbeelding en is verbijsterend. De mensonterende behandeling op Robbeneiland komt vreselijk over, niet zozeer door de filmbeelden, wel omdat je als kijker het besef hebt dat het zo is geweest. Al zijn vele zaken onvoorstelbaar voor mensen zoals wij die in een vrije wereld leven.

Het raakt je. De kracht van Mandela. Zijn rotsvaste overtuiging dat hij de maatschappij kan veranderen. En na 27 jaar uiteindelijk het systeem dat capituleert. Als het niet echt gebeurd was, zou je het wegwuiven als naïeve waanzinnige onzin. En daarom alleen al moet je deze film zien. Om te weten dat er grootste mensen bestaan hebben en zullen bestaan. Om de herinnering aan hun grootsheid nooit te vergeten. Om hen te eren. En vooral om er iets van op te steken. Mandela: Long Walk to Freedom is al vanaf 20 maart 2014 beschikbaar op DVD.

*** Mandela: The Long Walk to Freedom trailer ***

rating

Beoordeling: 4 / 5
Recensie door op 21 april 2014

20-04-14

Eli Roth's The Green Inferno trailer !

En hier hebben we dan de eerste trailer van de nieuwe Eli Roth (Cabin Fever, Hostel I & II) horrorprent. Zijn grappige take op Cannibal Holocaust (1980), genaamd The Green Inferno (2013) zal bij ons waarschijnlijk nooit in de bioscoop komen. Maar wat zeker is, hij zal geen nieuwe break nemen van 6 jaar voor zijn volgende project, want dat zou al in de startblokken zitten.

Korte inhoud: Een groep idealistische studentenactivisten uit New York reist af naar de afgelegen jungle van Peru om er een protestactie te houden. Wanneer hun vliegtuig echter neerstort komen ze in contact met inboorlingen die ze eigenlijk willen beschermen. Maar wat ze niet weten is dat die zelfde inboorlingen eigenlijk kannibalen zijn, die wel hun tanden in dat jonge blanke vlees willen zetten.

the green inferno,eli roth,cannibal holocaust,knock knock,guillermo amoedo,nicolas lopez,aftershock,lorenza izzo,ariel levy,kirby bliss blanton,sky ferreira,clue,funny games,hard candy,colleen camp

De film is naar goede gewoonte een harde R-rated horror gemaakt met een productiebudget van 6 miljoen dollar. Eli Roth vond het een goed idee om effectief te werken met inboorlingen uit Chilie en Peru. Die hadden nog nooit van het concept van 'film' gehoord, dus bracht Eli voor hen een kopie van Cannibal Holocaust mee, en naar verluidt vonden ze het allemaal geweldig. Het script van de film werd mede-geschreven door Guillermo Amoedo en Nicolas Lopez.

In de acterende rollen zien we een pak nieuwe gezichten die we eerder hadden gezien in die andere horrorfilm Aftershock (2012), waarin ook Eli Roth te zien was. Meer nog, hij was zelfs de producer van de film. Zo zien we de Italiaanse Lorenza Izzo en de Chileen Ariel Levy. Daarnaast zien we ook de Amerikaanse Kirby Bliss Blanton, de Canadese Magda Apanowicz en zangeres en model Sky Ferreira. Op dit ogenblik zouden er zelfs al plannen zijn voor een mogelijke sequel, die nog verder zou gaan.

Magda Apanowicz the green inferno picturelorenza izzo the green inferno picturethe green inferno,kirby bliss blantonthe green inferno,eli roth,sky ferreira

Roth's volgende filmproject heet Knock Knock, die ook al wordt geschreven door Lopez en Amoedo. Het is het verhaal van twee meisjes die aankloppen aan de deur van een getrouwde man, in een poging om zijn celibaat geloften te verbreken en zo de rust van het koppel te verstoren. Je zou het kunnen omschrijven als Hard Candy (2005) meets Funny Games (1997), maar dan iets meer f#@t-Up zoals we dat van Eli Roth gewend zijn. Het budget van deze film wordt geraamd op 10 miljoen dollar. In één van de rollen zouden we actrice Colleen Camp aan het werk zien, die we nog kennen als de sexy maid Yvette uit de film Clue (1985). Benieuwd of deze film zal deel uitmaken van ons (tegenwoordig) beperkt bioscoop-aanbod. De film komt op 5 september 2014 in de VS in de bioscoop.

*** The Green Inferno trailer ***

19-04-14

Transcendence (2014) ** recensie

We hebben soms een digitale versie van een mens nodig om onze acties in vraag te stellen. En in deze Transcendence (2014) verkennen we de gevaren van iemand die iets teveel onder de invloed komt van de technologie, en er als volgt zijn menselijke ziel door verliest. Het is op zich een relevante prent die ons confronteert met het feit dat we iets teveel bezig zijn in de virtuele wereld ten koste van de echte menselijke contacten. Niet meteen het meest originele uitgangspunt voor een film, was het niet dat dit het regiedebuut is van Wally Pfister, één van de meest talentvolle Directors of Photography in Hollywood, die we vooral kennen van zijn werk voor Christopher Nolan (de Batman-trilogie, Inception, The Prestige). Een debuutfilm met een productiebudget van 100 miljoen dollar, die eer is maar weinigen gegund.

Transcedence,johnny depp,Wally Pfister,debuut,Rebecca Hall,Paul Bettany,Jess Hall,Jack Paglen,pirates of the caribbean 5,Cillian Murphy,Kate Mara,Morgan Freeman

Korte inhoud: Dr Will Caster (Johnny Depp) is de meest vooruitstrevende onderzoeker op het gebied van kunstmatige intelligentie. Hij werkt aan een levende machine die de collectieve intelligentie van alles wat ooit was combineert met het volledige scala van menselijke emoties. Zijn zeer omstreden experimenten hebben hem beroemd gemaakt, maar tevens het voornaamste doelwit van R.I.F.T., de anti-technologie extremisten, die er alles zullen aan doen om hem te stoppen. Maar het loopt allemaal fout, en in hun poging om Will te vernietigen met een radio-actieve kogel, hebben ze hem de aanzet gegeven om zich via transcendentie één te maken met zijn gecreëerde machine. Voor zijn vrouw Evelyn (Rebecca Hall) en beste vriend Max Waters (Paul Bettany), tevens zijn collega-onderzoekers, is de vraag niet zozeer of ze in hun opzet zullen slagen dan wel of ze dit wel moeten doen. Hun ergste angsten worden echter gerealiseerd wanneer Will's huker naar het aftasten van de grenzen van de virtuele wereld een schijnbaar onuitputtelijke hunker naar macht ontwikkelt, waarvan het uiteindelijke doel onbekend blijft. En wat stilaan duidelijk wordt is dat hij gaandeweg niet meer te stoppen is.

Dat het een visueel knappe science-fiction is geworden staat buiten kijf. Ook al komt de fotografie van Jess Hall, weet je dat Wally Pfister wel zijn inbreng gehad zal hebben. En terwijl steeds meer regisseur zijn overgestapt naar het digitale platform met performante Arri Alexa camera's, koos Pfister voor de traditionele aanpak met 35mm scope fotografie. Het probleem met deze prent zit hem eerder in zijn inhoud. De film werd geschreven door de nog onervaren Jack Paglen - die ondertussen ook al is aangesproken in de running is voor het schrijven van de Prometheus sequel (Ridley, Ridley, eerst geef je ons crappy Damon Lindelof, en nu kies je voor een nobody). Ook al lijkt het verhaal origineel, hebben we alles al gezien in andere films. En ja, de meeste verhalen zijn al verteld, maar de regisseur weet in essentie niets nieuws op tafel te leggen, dan datgene wat we al gezien hebben in films als The Lawnmower Man (1992).

Het is in ieder geval duidelijk dat het niet gebaseerd is op het werk van een Philip K. Dick of zelfs nog maar Jonathan Nolan. Het heeft een gebrek aan intrige of suspense en uiteindelijk al zo saai als gras zien groeien. En gezien het verhaal op zich niet meteen meeslepend is, missen de karakters ook diepgang. Ik voelde me op geen enkel moment emotioneel betrokken bij om het even welk personage. En verhalen over de aard van de mensheid moet toch op z'n minst een beetje menselijkheid vertonen. Of personages van vlees en bloed die niet alleen de morele vragen stellen, maar deze ook met enige betrokkenheid kunnen beantwoorden. Hier blijft alles spijtig genoeg wat op de oppervlakte.

 Transcendence animated picture Transcendence animated picture

Anderzijds is het wel leuk om Depp nog eens te zien in een min of meer gewone rol en niet verkleed als piraat of indiaan. Maar het is geen rol waarvoor hij enige erkenning zal ontvangen. Ik moet trouwens heel ver terug gaan in de tijd om nog een deftige film op te noemen met hem. Hij lijkt de laatste jaren iets teveel op automatische piloot te spelen en vooral uit te zijn op financieel interessante projecten. En binnenkort is het weer zover met Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales (2016). Ook zijn band met Rebecca Hall lijkt al zo koel en afstandelijk als zijn onderonsje met Angelina Jolie in The Tourist (2010). Naast de bovenvermelde acteurs zien we ook nog een verdienstelijke rol voor Cillian Murphy, Kate Mara en Morgan Freeman.

transcendence_2014_pic01.jpgtranscendence_2014_pic02.jpgtranscendence_2014_pic03.jpg

Kortom, Wally Pfister is een geweldige DoP, maar als verhalenverteller mist hij de panache van zijn leermeester Christopher Nolan. Ondanks de visueel leuke momenten en de paar uitzonderlijke opflakkeringen van emotie en humor, blijft alles behoorlijk steriel, pretentieus en afstandelijk. In plaats van in te zetten op Will, Max of Evelyn, lijkt de regisseur meer interesse te hebben in de virtuele Will, een personage die gevoelens van mensen gaat interpreteren op basis van statische data, hartslagen en pupil vergrotingen. Maar van echte menselijke emoties is er geen sprake, en datzelfde kan gezegd worden voor de film. Een science-fiction over artificiële intelligentie, die al helemaal niet intelligent is en niets beters te vertellen heeft dan cyber-nonsense en oeroude man-vs-machine clichés, 'il faut le faire'. Transcendence komt op 11 juni 2014 bij ons in de bioscoop. Ik vermoed dat Warner Bros zich echt wel aan het nagelbijten zal zetten bij het verloop van de box-office. De film is hier vandaag in de States in première en de eerste reacties zijn alles behalve hoopgevend voor nog maar een break-even.

*** Transcendence trailer #2 ***

rating

Beoordeling: 2 / 5
Recensie door op 19 april 2014

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende