06/05/2015

Far from the Madding Crowd krijgt bijval bij Amerikaanse pers

En deze week hebben 20th Century Fox een tweede trailer online gezet van Far from the Madding Crowd (2015), de nieuwe film van Thomas Vinterberg (Jagten) met onze eigenste Matthias Schoenaerts.

Korte inhoud: Bathsheba Everdene (Carey Mulligan) is een mooie, trotse vrouw met een onafhankelijke geest. Ze wordt door drie zeer verschillende mannen het hof gemaakt: Gabriel Oak (Matthias Schoenaerts), een schapenhouder, Frank Troy (Tom Sturridge), een roekeloze sergeant en William Boldwood (Michael Sheen), een welgestelde en wat oudere vrijgezel. Een tijdloze verhaal de keuzes maken en passies van Bathseba, die meteen de aard van de relaties en liefde blootleggen, naast het menselijk vermogen om tegenslagen te overwinnen met veerkracht en doorzettingsvermogen.

far_from_the_madding_crowd_2015_poster01.jpgfar_from_the_madding_crowd_2015_poster02.jpgfar_from_the_madding_crowd_2015_poster03.jpg

De film is gebaseerd op het werk van Engels naturalistisch romanschrijver Thomas Hardy (Jude, Tess,...) en in scenario gegoten door David Nicholls. Het verhaal werd al eens verfilmd door John Schlesinger in 1967 met Julie Christie, Alan Bates en Terence Stamp, en nadien is er zelfs nog een tv-film van gemaakt in 1998. Het werd blijkbaar tijd om dit verhaal nog eens een facelift te geven.

Zelf ben ik geen grote fan van het verhaal van Tom Hardy, ook al was het in zijn tijd behoorlijk normvervagend met een vrouw die de leiding nam van de boerderij naast de leiding in de liefde met meerdere mannen. Toch vond ik de karakters in het boek nogal banaal, alsook hun dialogen, en na het zien van de trailer heb ik de indruk dat ze vooral willen inzetten op de fotografie en de ietwat opgezwollen romantiek op een Legends of the Fall (1994)-achtige wijze. Het lijkt zelfs meer op een dure tv-film dan een waardige romantische langspeelfilm. Maar we zullen zien wat de regisseur ervan bakt. Het blijft toch wel een beetje van een vreemde keuze voor deze Deen, die drie jaar geleden had uitgepakt met het psychologisch drama Jagten (2012).

far_from_the_madding_crowd_2015_pic01.jpgfar_from_the_madding_crowd_2015_pic02.jpg

De film werd opgenomen in een 53 dagen - wat voor een dergelijke kostuumfilm toch wat aan de lage kant is. Wat betreft het accent van Schoenaerts die door Peter Bradshaw van de Britse krant The Guardian niet werd gesmaakt, dat is volgens mij een non-issue. Ik ken honderden acteurs met accenten die het allemaal heel ver hebben geschopt, gaande van de Peter Stormare's tot de Schwarzenegger's. De acteur spreekt tevens ook heel wat talen en ik hoorde niemand klagen over zijn Frans in De Rouille et d'Os (2012). Toch wordt de film goed ontvangen in de States met zowat 82% op Rotten Tomatoes. Maar ga het vooral zelf beoordelen vanaf 20 mei 2015 bij ons in de bioscoop.

*** Far from the Madding Crowd trailer ***

05/05/2015

Keanu Reeves maakt zich klaar voor John Wick 2

De kogel is door de kerk - of in dit geval door de schedel van nog meer schurken - want John Wick 2 (2016) zit er aan te komen, opnieuw in regie van David Leitch en Chad Stahelski en met de herboren actieheld Keanu Reeves.

john_wick_2014_blu-ray_pic01.jpg

Ik heb in ieder geval genoten van deze low budget (20 miljoen dollar) vendetta-actieprent John Wick (2014). Hierin zagen we een ex-huurmoordenaar, genaamd John Wick, die opnieuw in de arena trad nadat een gewetenloze crimineel zijn Ford Mustang had gestolen en daarbij zijn hond had gedood. Tevens een hond die door zijn overleden vrouw aan hem werd overgedragen. John volgt de man naar New York, waarbij een maffiabaas en tevens de vader van de crimineel, opdracht geeft de ex-huurdoder uit de weg te ruimen.

Ik had er eigenlijk niet veel goeds van verwacht, gezien het script werd geschreven door een B-scenarist genaamd Derek Kolstad en achter de camera stonden twee ex-stuntmannen. Ook de carrière van Keanu Reeves zat ietwat in het slop. Maar deze actie-thriller had niet alleen een verhaal te vertellen, maar had tevens aantrekkelijke karakters en de actie-sequenties waren knap in beeld gezet.

In hetzelfde jaar kwam ook een andere low budget (10 miljoen dollar) actieprent Everly (2014) uit met Salma Hayek (pics). In principe een gelijkaardige film, een vrouw wordt onrecht aangedaan en zal het opnemen tegen een maffiose bende. Het grootste verschil was dat je Everly nauwelijks serieus kon nemen met zijn cartoon geweld en karikaturen van personages.

Ik verwacht dat de sequel meer budget zal krijgen. John Wick heeft in principe zijn productiebudget bijna kunnen verviervoudigen en de film zal ook wel op de DVD markt goed boeren. Qua verhaal kunnen ze nog veel kanten uit. In het verhaal had je bijvoorbeeld The Continental, een hotel voor huurmoordenaars, waar je nog veel meer kan uithalen. Laten we in ieder geval hopen op een sterk verhaal. De eerste film werd geproduceerd door Eva Longoria (pics), dus wie weet, zal ze misschien ook wel een kleine rol spelen in de sequel.

***Related Posts***
13/04/2015: Everly review
01/10/2014: John Wick review

*** John Wick trailer ***

04/05/2015

Exodus: Gods and Kings (2014) ** Blu-ray recensie

Op 29 april 2015 is de DVD en Blu-ray van Exodus: Gods and Kings (2014) van Ridley Scott uitgekomen. Bij aanloop van deze release kregen we op regelmatige basis van 20th Century Fox enigmatische codes doorgestuurd, en even dachten we dat er een nieuwe Bijbelfilm op komst was. Dat was het gelukkig niet. Wij hebben het hier zo niet voor Bijbelfilms, en ook deze Exodus werd door ons maar koeltjes onthaald. Gelukkig hebben we opnieuw een interessante audio-commentaar piste van de regisseur om alles wat goed te 'praten', en vinden we ook een aantal verwijderde en extended scènes. Spijtig genoeg geen making-of op de gewone Blu-ray maar enkel op de 3D versie.

exodus_gods_and_kings_2014_poster04.jpg

Films moeten tegenwoordig psychologisch onderbouwd zijn met oog voor realisme (het liefst zo donker mogelijk), en dat heeft niet altijd het gewenste effect. Ik kan nog genieten van een sprookjes-verfilming zoals Snow White and the Huntsman (2012) die zonder afbraak van de magie er toch in slaagt een realistisch beeld te scheppen van Sneeuwwitje en de evil queen. Ik heb dan weer meer moeite met de Halloween remakes van Rob Zombie, omdat hier de psychologie van de seriemoordenaar alle gruwel en horror uit de film zuigt. En ook bij de recente Bijbelfilms krijgen we een 'reality-check', maar daar waar ik nog kon genieten van Noah (2014), die een mooie balans wist te vinden tussen realisme en science-fiction, heb ik me toch strontverveeld bij deze nieuwe Ridley Scott film.

Korte inhoud Mozes (Christian Bale) werd als kind te vondeling gelegd door zijn wanhopige moeder en werd gevonden door de dochter van de Farao. Hij groeide op bij de Egyptische koninklijke familie samen met toekomstige Farao Ramses II (Joel Edgerton). Maar wanneer hij een brandende doornstruik ziet die met de stem van God sprak raakt Mozes ervan overtuigd dat hij de Israëlitische slaven moet bevrijden van de slavernij, wat leidde tot het splijten van de Rode Zee en een veertigjarige pelgrimstocht door de woestijn op zoek naar het Beloofde Land.

Gezien ik hier ook heel veel van had verwacht was mijn ontgoocheling ook dermate groot. Exodus komt nauwelijks goed op gang, halverwege dommel je bijna in slaap, en het einde is misschien het meest troosteloze wat ik ooit in een 140 miljoen dollar film heb gezien. Het grootste probleem met deze Bijbelverfilming is dat Ridley alles heeft benaderd alsof het ging om historisch accurate feiten. Alle poëzie uit het verhaal werd met de scalpel uit het script gesneden ten voordele van een min-of-meer "plausibel" relaas van een man die zijn volk uit de slavernij haalde. Wat was uiteindelijk de bedoeling? Mensen ga je hiermee niet bekeren (integendeel) en een goeie film zal je er ook niet mee maken. Scott is één van de meest talentvolle regisseurs van de laatste 30 jaar, en moet zijn projecten goed uitkiezen gezien de man ondertussen al 77 jaar oud is. Je snapt dus niet waarom hij zijn tijd verspilt aan Bijbelfilms, en al zeker niet met zo'n smaakloze benadering.

De verfilming van Noah van Darren Aronofsky had op z'n minst de merite het personage uit het Oude Testament te benaderen op een compleet nieuwe manier, met inbegrip van de aanwezigheid van een Goddelijk wezen. In Exodus is er in essentie niets nieuws te zien (de slavernij, de plagen, de tocht doorheen de woestijn, de splitsing van de zee, de 10 geboden, ...) en komt er ook een god (of beter een boodschapper in de vorm van een ongeduldige en geprikkelde puber - een geniale keuze van Ridley wat mij betreft). Maar de film benadert alles alsof God eigenlijk de grote afwezige was. Er zijn hier geen mirakels, en de scenaristen Adam Cooper, Bill Collage, Jeffrey Caine en Steven Zaillian (4 stuks!) komen dan met van de pot gerukte theorieën om alles te gaan verklaren; zoals reuze krokodillen die vissers in stukken bijten om zo de zee rood te kleuren.

Het is duidelijk dat 20th Century Fox zowel een film voor ogen had voor het religieuze (met de figuur van Mozes) als voor het grote publiek (Hollywood acteurs en epische actie-taferelen). Het zou me niet verbazen mocht geen van beide partijen echt tevreden zijn met het resultaat. Zelfs voor de meerwaardezoeker is het een verspilling van tijd, want buiten de wijde massashots en de cgi weet ik niet meteen wat de meerwaarde was van deze verfilming. En dan heb je die filmmakers die alles zo authentiek mogelijk willen houden, maar dan allemaal blanke acteurs opstellen. De casting van John Turturro als Seti wringt aan alle kanten. Ook de Amerikanen Sigourney Weaver en Aaron Paul of de Australiër Ben Mendelsohn maken een verdienstelijke beurt maar passen gewoon niet in het plaatje. En uiteraard mocht de getypecaste Ben Kingsley niet ontbreken.

exodus_gods_and_kings_2014_pic01.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic02.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic03.jpg
exodus_gods_and_kings_2014_pic04.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic05.jpgexodus_gods_and_kings_2014_pic06.jpg

Het is dan ook niet verbazingwekkend dat de dialogen uit de mond van die verkeer gecaste acteurs fout aanvoelt. Op een gegeven moment vraagt Mozes: "Let my people go." Waarschijnlijk een letterlijke vertaling van wat er staat in het Oude Testament. Maar dan antwoord Ramses, gespeeld door de Australiër Joel Edgerton, iets in de stijl van 'From an economic standpoint alone, what you are asking is problematic'. Zoiets klinkt als een tang op een varken, en zo zitten er nog meer van dat hedendaags Engels die stoot tegen letterlijke vertalingen van oude quotes uit het boek.

Volgens Ridley Scott had hij moeite om 140 miljoen te vinden voor een film zonder blanke hoofdacteurs, en was deze keuze dan ook snel gemaakt. Ik heb hier moeite mee om dit te geloven. Ridley heeft toch al voldoende zijn kwaliteiten bewezen en dit is toch geen popcorn film à la Prince of Persia: The Sands of Time (2010). De enige acteurs die wél passen in Exodus zijn verdreven naar de achtergrond, zoals María Valverde als Zipporah, Indira Varma als de hoge priesteres en Golshifteh Farahani als Nefertari. Maar dat is dan weer het probleem met Exodus die ons laat zien hoe goed deze prent had kunnen worden! Eigenlijk had Ridley Scott het voorbeeld moeten nemen van Aronofsky met zijn Noah en zijn cast volledig "wit" gemaakt. Het heeft op z'n mist de verdienste om consequent te zijn. Hier heb je nu zelfs een soort klassesysteem waar de machtige personages 'blank' zijn en hoe lager je gaat op de sociale ladder, hoe etnischer de acteurs worden. Buitengewoon bespottelijk. Je zou van iemand van het kaliber van Ridley Scott toch meer nuance en schranderheid verwachten.

Maar naast het script, dat werd leeggezogen van al zijn dramatische, morele en emotionele slagkracht, is het acteerwerk hier ook tenenkrullend slecht. Het zijn allemaal kartonnen borden met iets teveel make-up op hun smoel. Je gelooft er voor geen seconde in en het werkt bij momenten zelfs op de zenuwen. Ik ken overigens geen enkele teenager die 150 minuten van zijn tijd zal spenderen aan een historische Bijbelfilm. Exodus is gemaakt voor een volwassen publiek. Spijtig genoeg komt het niveau niet hoger dan dat van een 12-jarige. En in contrast met zijn PG13 rating zitten er dan nu en dan scènes in van brutaal geweld die deze rating dan weer in vraag stellen.

exodus gods and kings animated pictureexodus gods and kings animated picture

Ja, visueel ziet het er allemaal wel schitterend uit. De film werd tevens opgenomen met 3D-camera technologie om alle effecten nog iets meer in de verf te zetten. De grootse grondoffensieven zien er indrukwekkend uit, en de scene met de oversteek van de zee is ongezien, maar dat is het minste wat je kan verwachten van een prent met zo'n mega-budget. En net zoals bij elke idioot-Hollywoodscript komen de gevechten op geregelde tijdstippen om zo de spanning erin te houden. En nog een geluk, want de personages zijn zo banaal dat je snakt naar wat visueel vertier. Hadden de personages meer om het lijf, dat mochten al die battle-sequenties wat mij betreft met de scalpel verwijderd worden. I couldn't care less.

Kortom, Exodus: Gods and Kings is een slechte film, op zoveel vlakken dat de uitmuntende fotografie van Dariusz Wolski en de set design van Arthur Max , eigenlijk compleet overschaduwd worden door het gebrek aan een dramatische en emotionele verhaallijn met karakters die je wil ontdekken en volgen. Zelfs de muziek van Alberto Iglesias komt er op geen enkel moment uit. De dialogen klinken fake en de witter-dan-wit casting druist in tegen de ijver om alles op een meer authentieke en realistische manier te presenteren dan Cecil B. DeMille's The Ten Commandments (1956). Maar deze epische, Oscar-winnende soap-opera klassieker was op z'n minst nog een prent die op geen enkel moment vervelend was. Exodus is humor- en emotieloze schooltelevisie, die alle gebeurtenissen op een realistische manier in beeld brengt en waar niemand echt een boodschap aan heeft. Het neemt geen standpunt in, laat staan risico's met zijn verhaallijn. Het is al zo smaakloos als kauwgom waarop iets teveel werd herkauwd. De enige emotie die voelbaar was kwam op het allerlaatste moment, wanneer we een zwarte pancarte te zien kregen: In dedication to my brother Tony, die zich 2 jaar geleden het leven had ontnomen.

rating

Beoordeling: 2 / 5
Recensie door op 4 mei 2015

 

*** Exodus: Gods and Kings trailer #3 ***

03/05/2015

Mission: Impossible 5: Rogue Nation trailer

Tussen al het comic book geweld van de laatste weken hebben we nog niets verteld over Mission: Impossible 5: Rogue Nation (2015). Het is in ieder geval duidelijk dat Tom Cruise in sequel mode is. Niet alleen werkt hij aan Jack Reacher: Never Go Back, maar zit Top Gun 2 er ook aan te komen.

mission_impossible__rogue_nation_2015_poster.jpg

Korte inhoud: Het bijzonder efficiënte doch destructieve Impossible Mission Force (IMF) van Ethan Hunt (Tom Cruise) wordt door de bureaucraten van Washington, waaronder het hoofd van de CIA, ontbonden. Maar Hunt stelt toch zijn team samen om een schimmige organisatie bekend als "The Syndicate" en diens ongrijpbare leider te vatten.

Niet Brad Bird die een vrij geslaagde Mission Impossible: Ghost Protocol (2011) maakte, maar wel Christopher McQuarrie staat achter de camera. Jawel, hij is tevens de regisseur van de ontgoochelende Jack Reacher (2012). Maar hij had het scenario geschreven van deze 5de M:I film - nadat het script van Drew Pearce en Will Staples niet goed genoeg werd bevonden- en Tom Cruise was blijkbaar meteen verkocht. Jack Reacher was eigenlijk al op een halfbakken Ethan Hunt film, dus is het wat raar dat nu net deze kerel als regisseur werd aangesteld. De trailer lijkt ook een soort hermontage van de vorige Mission: Impossible films, dus vraag ik me echt af waar de originaliteit zal zitten.

De cast is niet alleen gevuld met terugkerende gezichten, zoals Simon Pegg als Benjui Dunn, Ving Rhames als Luther Stickell en Jeremy Renner als William Brandt. Bij de nieuwkomers in deze franchise zien we Alec Baldwin die het IMF wil gaan ontbinden in één of ander politiek manoeuvre om zijn eigen positie te versterken. Het lijkt er ook op dat hij betrokken is bij The Syndicate. De Zweedse Rebecca Ferguson vertolkt de rol van Ilsa, een soort femme fatale waarmee Ethan Hunt blijkbaar zal samenwerken. Een andere femme fatale is America Olivo, die we nog kennen van die exploitation-prent Bitch Slap (2009), naast die andere vechtmachine Jingchu Zhang. Ook Sean Harris zien we in deze prent opduiken.

Ik weet niet of het aan de botox ligt, de haarkleuringen of de Scientology meditaties, maar Tom Cruise ziet er nog altijd 'fris en gespierd' uit. En als je de carrière bekijkt van Liam Neeson denk ik dat Cruise nog een behoorlijk lange tijd zijn actierollen zal opstapelen. En wat ik altijd leuk vind, is dat Tom Cruise nog altijd zijn eigen stunt wil doen - hoe onverstandig zoiets is. Het vliegtuigshot is geen cgi! Tom hebben ze echt met kabels aan een vliegtuig bevestigd! Nu maar hopen dat deze nieuwe film ook voldoende van de grond zal komen. Wij zullen het kunnen ontdekken op 5 augustus 2015.

*** Mission: Impossible 5: Rogue Nation trailer ***

02/05/2015

Il Capitale Umano (2014) *** recensie

Van de Italiaanse cineast Paolo Virzi heb ik volgens mijn geheugen nog geen enkele film gezien. Human Capital / Il Capitale Umano (2014) is meteen een mooie kennismaking. Maar als ik kritisch ben, vraag ik me af wat voor meerwaarde deze film nu heeft.

il_capitale_umano_human_capital_2014_poster.jpg

Heel eenvoudig gesteld, ik voelde weinig interesse voor het verhaal. Toen ik de film bekeek, keek ik in de levens van mensen die me niet interesseren. Tot daar aan toe. Maar de plot is niet origineel en kon mijn interesse amper wekken. Gelukkig zijn er de acteerprestaties die de film naar een hoger niveau tillen en naar het einde toe, slaagt de regisseur er warempel in toch opeens mijn aandacht echt vast te hebben om danhet verhaal weer te doen vervallen in iets zoets.

Korte inhoud: Dino (Fabrizio Bentivoglio) is een vastgoedmakelaar. De crisis zit er aan te komen in Italië en het gaat hem niet goed voor de wind. Gelukkig is zijn dochter Serena (Matilde Gioli) het liefje van Massimiliano (Guglielmo Pinelli) , de zoon van de rijke zakenman Bernaschi (Fabrizio Gifuni). Dino is een loser eerste klas, een underdog maar als hij een kans ziet neemt hij ze ook. Samen met Bernaschi doet hij een enorme investering met hoge opbrengst maar uiteraard een evenredig hoog risico. De levens van de twee families lijken met elkaar verbonden maar dan stuurt een ongeval alles in de war en beide families worden op stelten gezet.

De film is opgedeeld in vier capita selecta, om de termen maar aan te houden. Hoofdstuk 1 schetst het doen en laten van onze loser van dienst Dino, die het beste voor heeft met zijn gezin, zijn vriendin Roberta (Valeria Golino) is een psychologe en zijn dochter Serena een jonge vrijgevochten studente die haar eigen leven leidt, en dat leven is niet datgene wat Dino en zijn vrouw denken. Dino is maar al te blij dat zijn dochter aanpast met Massimiliano de zoon van Bernasci. Deze laatste heeft het niet getroffen. Zijn vader zet een enorme druk op hem: prestatiedruk, prestige en aanzien. Bovendien wil Serena opeens niet veel meer van hem weten. In het tweede hoofdstuk zien we de al evenmin gelukkige Carla, de vrouw van Bernaschi: een typische rijkeluisvrouw die zich buiten de zaken van haar man moet houden maar naar de buitenwereld zijn steun en toeverlaat moet spelen en toegewijde stijlvolle echtgenote en gastvrouw. Ze hunkert naar uitdaging en vindt die in het herstel van een oud theater waar ze aandacht krijgt van een man, die ze niet bij haar eigen man vindt. Ze is tot alles bereid. Het beschermen van haar man, het samenhouden van haar gezin en vooral de waarheid achterhalen achter het ongeval die haar familie in een zeer lastig parket brengt. Het derde hoofdstuk biedt ons een kijk in het leven van Serena en het vierde hoofdstuk biedt de kijker de oplossing van het raadsel om het zo te stellen.

Qua opzet is het al vele keren voor gedaan. Puzzelfilms à la Rashômon (1950) of meer recent Amores Perros, Babel,.... Dezelfde situaties vanuit het standpunt van telkens een ander personage. Het creëert gelukkig toegevoegde waarde, want alle personages hebben een andere agenda en zo weet de kijker steeds meer. Zoals ik eerder al zei: de acteurs doen het zeker niet slecht. Dino wordt echt als een loser eerste klas neergezet, iemand die je zelf zoveel als mogelijk zou mijden zeker als hij te pas en te onpas op draaft en je eigenlijk plaatsvervangend schaamte voelt voor je gezelschap.

il_capitale_umano_human_capital_2014_pic01.jpgil_capitale_umano_human_capital_2014_pic02.jpgil_capitale_umano_human_capital_2014_pic03.jpg

Carla als ietwat onzekere zenuwachtige dame als bindweefsel van een eigenlijk gebroken gezin, is ondanks het stereotype heel realistisch. Je voelt haar hunkering naar meer, naar eigen waarde, de zorg voor haar familie die ze koestert, tegen beter weten in. De jonge Serena is tiener die improviseert om situaties op te lossen maar zichzelf steeds dieper in de problemen werkt. Op sommige momenten klopt het plaatje helemaal. Maar die film is Italiaans en het wat protserige drukdoenerij van de Italianen vindt je ook weer in de film. Een niet zo veel voorstellende plot verpakt in een melodramatisch pakje en die dan weer zoet eindigt. De film is te verkrijgen op DVD en Blu-ray.

rating

Beoordeling: 3 / 5
Recensie door op 2 mei 2015

 

*** Human Capital / Il Capitale Umano trailer ***

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende